
冈波巴大师教言集GM28སྒྲུབ་པ་སྙིང་གི་ངོ་སྤྲོད་བཞུགས་སོ།
2-2-1a
༼ཤ༽།།ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་༐
༄༅། །སྒྲུབ་པ་སྙིང་གི་ངོ་སྤྲོད་བཞུགས་སོ།
སྒྲུབ་པ་སྙིང་གི་ངོ་སྤྲོད་བཞུགས་སོ།།
2-2-1b
༄༅། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ཉིད་བདེ་ཡིད་དག་ལ་གདུང་མི་བྱ། །བདག་ཉིད་ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྦྱར་ཏེ། །དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད། །ང་རྟག་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །ཆོས་འདིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །རྨོངས་པས་འཇིག་རྟེན་མགོར་བརྟགས་བཞག་ནས་སོང་། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རྣལ་མ་གཉུག་མའི་དོན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་ལ་བདེ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་
2-2-2a
ཉིད་གཉུག་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གི་ཟས་ཟ་ཞིང་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྐོམ་དུ་འཐུང་ལ། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། རང་དགའ་བའི་ཚུལ་ཏེ། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་དང་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྣང་བ་སེམས་ལ་མ་ཐིམ་བར་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ། སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འགེངས་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན། རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཚོན་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའོ། །ཐ་དད་ཀྱིས་སྒྲིབས་པའི་རྨོངས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྟགས་པའི་མགོར། སེམས་རྣམ་རྟོག་ཏུ་བརྟགས་ནས་བཞག་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ན། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན། །བདག་མེད་མས་ནི་གདམས་ངག་བསྟེན་ནས་སོང་། །གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྲོས་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི།
2-2-2b
སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྣང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣལ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། དེ་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ང་བདག་གི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་གདམས་ངག་བསྟན་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མི་བྱ་ཞིང་། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པའི་ལམ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན། སྤང་དུ་མེད་དེ་ཐབས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངེས་པའི་འདོད་པ་དང་། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བར་བྱའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་སྣང་ངོ་། །སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན། །འཕྲོས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་སྣང་བ་གཞན་མེད་དོ། །རྟོགས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་གཞན་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། སེམས་གཅིག་པུ་སྣང་གྲགས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་བདག་ཉིད་དང་། ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ངོ་བོ་ང་སྟེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲིད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ནོ།

冈波巴大师教言集 GM28 《修持精髓直指》
2-2-1a
法王达波拉杰语：
《修持精髓直指》
2-2-1b
顶礼诸尊贵上师！我自身生起安乐时心不应忧伤。我自身边吃边饮而合二为一。以欢喜之心而行持。我反复不断地充满轮回。依此法将成就彼岸世界。愚者将世间视为头顶而离去。
此义为：正常本然义真实体验的瑜伽士自身生起乐受时，心不应忧伤。那么，难道不应当修持吗？瑜伽士自身
2-2-2a
以本然禅定为食，以上师教言为饮，将乐空二者合一，这是自然欢喜的方式。以持续忆念之心，介绍心与心，直到显现融入心之前应当反复熟习，即是身充满大乐轮，心充满佛陀。例如，依此自性法则，将成就圆满佛果所具之彼岸世界，这是心与心性的证悟。被差异遮蔽的愚痴，将世间分别念作为头顶，将心视为分别念而离去。这些并不接近果位。如何修持？唯一精髓义之智慧真实性，无我母依止教言而离去，不作二而成一，若证一性，瑜伽士分别之道。
2-2-2b
心之本然自性，精髓义之智慧幻化无量显现，一切皆以真实性正常体验。这些是心的本质，因离我执而无我，能生起一切安乐果，其传授了无所有的教言而离去。持此者不应将所修与能修分为二，应成为一体，认识为"是我自己的本质"而一体教示时，是瑜伽士分别与戏论之道，将耗尽果位。因此，无法舍弃，是通过方便了知的大贪欲，即是确定的欲望和无所是的大贪执，唯一身色应当转变。因此，应知一切法皆为心性的教示。唯一心性是一切之种子，其中显现轮回与涅槃。种种存在从中流出。这流出即是法身，除法身外无其他显现。通过证悟即是涅槃。如此，从心作为法身清净本质中，一切自性增长，因能产生其他种子而成就。因此，唯心是一切显现声音之种子，从中显现轮回分别自性和寂静涅槃。本质即我，三界存在聚合的一切相，如同阳光般从本质中流出。


 །ཉི་མ་དང་
2-2-3a
ཟེར་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་བཞིན་དུ་འཕྲོས་པས་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང་། སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་གཞན་ཞིག་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །སེམས་མ་བཅིང་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་དུ་ཆུག །སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་བལྟ་བྱ་སྟེ། །ལུས་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆགས་མི་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་སེམས་ཉིད་མཉམ་པ་སྟེ། །སེམས་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསམ་བྱས་ན། །དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་བསམ་པའམ་སྨྲར་མེད་དོ། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཆགས་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན། ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་དགོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བག་ཡངས་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་སྟེ། སེམས་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་བསམ་པར་བྱས་ན། དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་པ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་དང་སྤྲིན་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །བཏུང་ལེགས་བསིལ་ལྡན་ངོམས་པར་མི་འཐུང་ན། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་བྱས་ཏེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་ཤི་བར་ཟད། །དེ་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་
2-2-3b
ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་ནི་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་སྟེ། ཅི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་དང་སྣང་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ། དྲན་པས་མ་ཡེངས་པར་གུས་པས་འབད་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །ཤེས་པ་མ་བཅོས་པ་གསང་བའི་ཚུལ་དག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་དེ་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱོང་བས། རྣམ་རྟོག་རྡུལ་བའི་སྐུས་རྡུལ་བཞིན་དུ་རློག་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་ན། །དེ་ནི་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་མཚུངས། །སེམས་དང་སྣང་བའམ་དེ་སྐད་སྨྲ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་སེམས། །མགོན་པོ་སུས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པར་རོ་མཉམ་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་ཤེས་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་མ་བཅིངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐ་མ་སེམས་དང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་མོ། །ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད་མེ་བྱུང་བ་ནི་སྤྲ་བ་སྟེ། མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་འབར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་དོན་གྱིས་སྒྲུབ་པའོ། །མེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་སྤྲ་བ་སྟེ། བྱུང་བའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲ་བ་ལ་འབར་ཞིང་སྲེག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་འབྱུང་སྟེ། བྱུང་བའི་ཆོས་དེ་དག་སྣང་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཐིམ་མོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་དག་གིས་ངང་ལ་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་ན་མཆོག་གོ། དོན་དེ་ནི་
2-2-4a
སྙིང་པོའོ།

日光与
2-2-3a
光芒二者不可分离，如同流出的显现、声音之法与心性法身二者无有差别；法身的显现并无其他成立。通过证悟此义即是涅槃，不应另作他想。若不束缚心则得解脱。让心之象自由放行。应视心如虚空；身即是彼故不应执著。诸法与心性等同；若思维不可思议之心，将获得无上成就。
此义为：瑜伽士的心之本质应视如虚空，它不可知、不可思、不可言。因一无所是故与虚空相同。如是，身体的本质也是，因为就是真实性的本质，所以绝对不应执著。因此，应当以无所需求的方式轻松安置身心，为什么呢？因一切显现、声音之法与心性本质相等，因为此心即是法身。不可思议的本质，若以一无所是的方式思维，则将获得无上成就。内外分别之心如同虚空和云朵。若有人上师口中甘露之水，饮用清凉美妙却不足饮，彼人徒作无义论著不具实义，将在悲伤荒野中被渴死而已。这是有缘男女与智慧悲心相结合，是不二智慧真实
2-2-3b
性。这也应当从上师教言中了知。俱生甘露之味是未经造作的心性，如何展示呢？从平常角度而言，心与显现二者俱生，若以不散乱的忆念恭敬精进，则无疑将生起俱生智慧。若以秘密方式体验未造作的知觉，则生起乐、明、无念。以持续不断的忆念护持平常知觉之念，分别念尘埃之身如尘般搅动。如同水放于水中，水与水味同一；如同酥油置于酥油中相似。心与显现如是称说。具有过失与功德之心，谁都无法表示。
此义为：无二平等一味，将在大乐中圆满。体验这些的方法是：首先使知觉远离勤作，然后完全了知为不束缚的自性，最后远离心与分别念，仅是表述本然本质而已。我所做的游戏，令愚童筋疲力尽的火发生于木柴，火即燃烧于木柴本身。
此义为：远离遮破与成立之义而修持。火生起的因是木柴，生起的火即燃烧并焚烧木柴。同样，这些法从心中显现，显现的法彻底融入显现中。所修持的连微尘许也没有。这些不能安住于境界中。若能安住于不可安住的境界中则为最胜。此义即是
2-2-4a
精髓。


 །སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་ལ་ཤེས་པ་མེད་པའོ། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ཕྲད་འདས་པའོ། །དྲན་པ་རྟེན་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་སྔོན་འགྲོ་བའི། །དྲན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྟེན། སེམས་ཉིད་བླ་མ་ཉིད་དུ་བཀུར། །དགག་པ་དོར་ཞིང་ཅི་བདེར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའོ།། །།
༄༅། །སྙིང་པོའི་དོན་ལྔ་ལྡན།
༄། །ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། སྙིང་པོའི་དོན་ལྔ་ལྡན་བཞུགས་སྷོ།། །།སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གདམས་ངག་རྣམ་པ་ལྔ་ལས། རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ། སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པ། སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་དང་ལྡན་པ། ངེས་ཤེས་སྐྱོན་བསལ་བ་དང་ལྡན་པ། བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་དང་ལྡན་པའོ། །རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི། དཔེ་ཏིལ་ལ་མར་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྣང་བ་དང་སེམས་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི། དཔེ་ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་ལྟ་བུའོ། །ལྟ་བ་ནི་ཞེ་འདོད་མེད་པའོ། །སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པ་ནི། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ཞིང་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་དང་། ཚིག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ གྱིས་ཁྱབ་པའམ། བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཉམས་མྱོང་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཕྱིའི་རྟགས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྤོང་བ་དང་། མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་དང་འོད་གསལ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་རྟོགས་པའི་རོ་སྙོམས། མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་སྙོམས། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་ཁྱད་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རོ་སྙོམས་སོ། །ངེས་ཤེས་སྐྱོན་བསལ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་པར་ངེས། ཆོས་ཐམས་ཅད་
2-2-4b
སེམས་སུ་འདུས་པར་ངེས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་ངེས། འབྲས་བུ་རང་ལ་འཆར་བར་ངེས། བཟའ་གཏད་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་ངེས་སོ། །བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་ནི། རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་རྟོགས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མི་སྤང་། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྤྱོད་རྒྱུན་མི་གཅོད། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་ཀྱང་ཆོས་ལ་བསྐུར་པ་མི་གདབ། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ཀྱང་དགོན་པ་རྟེན་ལ་གོམས་པར་བྱ། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྡིག་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་འཛེམ། བདག་གཞན་མཉམ་པར་རྟོགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་བསྐྱེད། འབྲས་བུ་རང་ལ་འཆར་ཡང་ལྟ་སྤྱོད་གཞན་དང་བསྟུན་པར་བྱའོ།། །།
༄༅། །ལྷན་སྐྱེས་ཆོས་སྐུའི་ཉམས་ལེན།
༄། །བླ་མ་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། ལྷན་སྐྱེས་ཆོས་སྐུའི་ཉམས་ལེན་བཞུགས་སྷོ།། །།རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བླ་མ་རྗེ་བཙུན་མཆོག་དང་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བའི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་མ་དང་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །གུས་པ་མཆོག་གིས་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འདུད་པར་བགྱི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྐུའི་འོད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གནས་ན། ཐ་དད་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར། གཉུག་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་དང་། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་དང་། མཉམ་པའི་དོན་ལ་རྩོལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་དེ་དག་ཐོང་ལ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རང་དགའ་རྣལ་མ་འདི་ཉིད་དམ་པའོ། །གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།
2-2-5a
དེ་ལས་གཞན་པའི་མཐའ་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རྗེ་བཙུན་པ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

精髓即是了知内外一切法为心而无所了知。一切显现存在皆是法身，如水中月之本性，超越根境相遇，忆念依靠最胜。四种行为前行之忆念，如实依靠，尊敬心性即为上师，舍弃否定随意而说。
五种精髓义
法王达波拉杰语：五种精髓义
精髓意义教言有五种：具有证悟见解，具有修持体验，具有行为等味，具有决定断除过失，具有传承教言。
具有证悟见解有二：证悟佛与众生为一续流，如同芝麻出油的比喻。证悟显现与心不可分，如同水与冰的比喻。见解即无欲求。
具有修持体验是：不堕于偏颇、远离执取，不能以词语表达所遍及或不可言说。体验即不可言说。外在征象是舍弃世间八法，无有等持与后得。
具有行为等味有三：若显现与光明无差别则为证悟等味，若等持与后得无差别则为平等性等味，若烦恼与智慧无差别则为体验等味。
具有决定断除过失是：确定佛陀存在于自心，确定一切法归摄于心，确定轮回无始无终，确定果位显现于自心，若未证悟无所执著之义则确定轮回是痛苦的。
2-2-4b
具有传承教言是：虽然证悟自心为佛但不舍弃金刚上师，虽然无求果位但不断修法行，虽然一切法归摄于心但不诋毁法，虽然通达平等性义但应习惯依止寂静处，虽然对轮回无有疑虑但也应避免最微细的过失，虽然证悟自他平等但应对众生生起大悲，虽然果位自心显现但应随顺他人见解行为。
俱生法身修持
顶礼上师尊贵圣者！法王达波拉杰语：俱生法身修持
顶礼金刚空行母众！上师尊贵胜者与加持源处，瑜伽母与空行众俱在者，我以最胜恭敬深深顶礼。
所谓俱生是指法身，心性俱生即是法身，显现俱生即是法身之光。如何安住其中？无有执著差异的分别念，应安住于本然真实性中，放下对果位的期盼、对轮回的怀疑以及对平等义的勤作之心，一无所是的自然平常心即是殊胜。若证悟本然义，则一切显现声音皆为其本质，
2-2-5a
除此之外的边际，佛陀与尊者等任何人也不能了知。


 །སེམས་ཉིད་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དབྱེ་སྒོ་ཐ་དད་པ་ཡི་ཚུལ་སྣང་ཡང་། །ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གཞན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་དཔྱད་ཅིང་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བས་ན། བླ་མ་དག་གིས་སྨྲས་པའི་རྣལ་མའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་སྟེ་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་དོན་ལ་གོམས་པས། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྙིང་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན། སྐྱུ་རུ་ར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པའམ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཨ་མྲི་ཏ་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ན། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་བཞིན་དུ། གཉུག་མའི་དོན་འདི་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་པས། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་འཇོག་གོ། །དོན་དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉུག་མའི་དོན་ནི། འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མ་དེ་དག །ཐོག་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས། སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྙན་པའི་འོ་དོད་དང་། བདེ་བའི་འོ་དོད་དང་། གྲགས་པའི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དོ། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་ལ་དུག་གིས་མི་ཚུགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་ཉིད་
2-2-5b
སྨན་གྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན། རྟོག་པ་ལོགས་སུ་དོར་ནས། ཡེ་ཤེས་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གིས་ཅི་ཙམ་ན་ངེས་པར་སངས་རྒྱ་ནུས་ན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བླངས་ནས་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་ཤི་གནས་གྱུར་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་བླངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་གྲུབ་སྟེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་འཛིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བྲལ་བས་ཇི་བཞིན་བསམ་དུ་མེད་དོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས། འཁྲུལ་པ་ལོགས་སུ་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རྟོག་པ་དེ་ལ། རྟོག་གེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་གིས་བསླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་རང་དགའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡིད་ལུས་དང་། སེམས་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་ཞེན་ཅིག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་པའི་གཉུག་མའོ། །ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉུག་མ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་བདེ་བ་དེ་དག་ལ་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གཉུག་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་ཟ་ཞིང་། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་སྐོམ་དུ་འཐུངས་ལ། བདེ་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་རང་དགའི་ཚུལ་ཏེ་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་དང་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྣང་བ་སེམས་ལ་མ་ཐིམ་བར་དུ་རྟག་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སེམས་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའོ། །རྨོངས་པའི་བསམ་གཏན་ནམ། སྟེང་འོག་གི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་སྐུ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཞི་གནས་
2-2-6a
བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་ཁུགས་སུ་བཅུག་ནས་ནན་གྱིས་བསྡུས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་ཟད་དོ།

心性安住金刚智慧，虽现种种本然自性，虽现差别分类之相，除自身义外无他存。应观修心性一无所是而熟习，此为确定。因此，上师所说的平常知觉可以由此推知，通过熟习精髓本然义，平等性义将入于心，如实了知如是本性。这些如同在手掌中放置鸡头果，或在清洁明镜上放置如意宝珠甘露，能照见内外一切。同样，了知本然义时，了知一切法为心性并与大乐一味，自然安住于无我义中。此义非中观等其他派所能了知，因为这离于所执，无禅定而通过证悟成佛。俱生本然义常高声呼唤：一切众生相续中存在的俱生智慧本然性，从最初以来远离实有和非有的了知，此精髓义即是平常知觉。通过了知而成佛。一切都是大乐自性。如是常发出悦耳呼声、安乐呼声和响亮呼声。如同持咒毒蛇不受毒害，此即
2-2-5b
成为最胜药物。因此，不是舍弃分别念而从他处获得智慧，正是体验平常知觉成为本质。何时能确定成佛？取平常知觉而转变常断生死住所，自己取自己一切真实果中最胜，于彼刹那成就大乐真实最胜而现前圆满成佛。正是因为对本然义无可修故。非所修持，因远离二执禅定故如实不可思。平常知觉义一无所有自性的知觉们，不另外了知迷乱，因为这就是精髓义。如是对自性清净心未被分别念尘垢染污的分别，不应以寻思禅定唤起，以自性自然方式安住，即是体验意之身体，虽住于心而不执著于它！此是圣者们教导的本然义。虽然体验本然，也不应对这些乐受心生忧伤。那么，难道不应当修持吗？食用本然禅定之食，饮用尊贵上师教言之饮，将乐空无二合一，这是自然方式，以持续忆念之心介绍心与心，直到显现未融入心之前应当反复恒常熟习，这样即能成就并了知心性。愚痴禅定或上下脉气明点与身印等所缘而生起的止
2-2-6a
会使知觉收摄而强行集中，只是徒然生起痛苦而已。


 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་ནས་མེད་པར་འགྱུར་བས། གཉིས་འཛིན་གྱི་གནས་དེར་མཉམ་པར་བཞག་པས་བྱེ་མ་བཙིར་བའི་མར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་པར་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྲོས་པའི་ལམ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ། །དབུས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས། བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོགས་ཏེ། དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྟོག་པ་ནི་བདག་གི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་གར་འགྲོ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། དེ་ལྟར་རང་གི་ཡིད་རྟོགས་ན། །གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཐོབ་ཅེས་སློབ་མའི་བློ་ལ་མཚོན་དུ་ཟད་ཀྱང་། རྟོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ངོ་བོར་མཚོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སེམས་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དེ། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དང་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དེ། ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་
2-2-6b
དེ་དག་འཆིང་བ་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་མ་བཅིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གློད་ནས་བཞག་ན། གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསམ་པར་བྱས་ན། དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ནས། ནམ་ཞིག་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་པ་སྟེ། འཁོར་བར་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དང་། མཚན་མས་གཡོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་རོ་སྙོམས་རང་བཞིན་པས། །ཏིལ་དང་ཏིལ་གྱི་མར་བཞིན་དུ། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་ཡི། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའོ། །སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱ་བྱེད་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྡང་བ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ངེས་ཤིང་རྟོགས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་རྩོལ་བས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཉིད་དུ་སེམས་མི་གཡོ་སྟེ། མཚན་མ་ལ་སྤྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །འགྱུར་བ་མེད་དེ། གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པར་ཤེས་པ་གནས་ཏེ་ཤིན་དུ་ཡུན་རིང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས། དེ་ཉིད་བློ་ཆུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཆིང་བ་དང་བཅས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་གོམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་དུ་མེད་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྣལ་མར་བཞག་པས། ཕྱི་ནང་གི་གཡེང་བས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་ཤེས་པ་བྱིང་བ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གར་ཡང་འགྱུར་
2-2-7a
ཞིང་དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་ན། དྲན་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟེན་པས་བརྟེན་པར་གནས་སོ།

为什么呢？因为远离了方便平常知觉、智慧明了与无分别、安乐及法身大乐自性而变为无有，在二执处等持就如同挤沙子求油一样。对于义智慧不作二而成一，若证一，瑜伽士分别之道。本然本质无有始终，如同虚空。中央因一无所是故而不存在。虽有体验但以言词术语无法确定。我无法言说。如是体验中不了知轮回与涅槃为二，因为无差别故。如此，自性本质是未经造作的心，对此分别不应向任何人询问。为什么呢？因为一切戏论皆为痛苦，本然本质无论去何处平常知觉自解脱，见到自己即是佛。如是若了知自心，解脱果外无他。因此，熟习此义并达到究竟时，将获得无二涅槃最胜。是否可以获得呢？说"获得"只是为了显示给学生的心，并非指示证悟时的本质。因此，除唯一心外无有轮回与涅槃二者，显现声音之法与心性法身二者无差别，如同太阳与光芒。瑜伽士心
2-2-6b
若束缚则被系于轮回；若以不束缚方式松开而安住，则得解脱而获得自由。若以一无所是的方式思维，将获得无上成就。熟习平常知觉本身，某时具足能力而证悟，将自然断除轮回的无分别相和一切被相所动摇。
一切众生皆具此性，然而无有证悟。
一切皆为等味自性，如同芝麻与芝麻油，
如同力士之宝，虽然自有却不知。
因此一切皆为法身。
通过了知精髓义而成佛，应当生起精进力并且唯有熟习。一切作为、所作分别相的显现，以及不作为的心本质、一切厌恶皆为本然本质，若确定并了知此义，众生将自解脱而不被束缚。这些也将入于持续忆念之心。那些通过断除所断能断之勤作而解脱者，在体验真实性时心不动摇，不对相起喜好。无变化，不因偶然因缘而受损。知觉坚固安住，极长时间无法转变他处，这是狭隘心，只是具有束缚而已。并非依靠此而熟习，无可修持的平常知觉正常安住，不会因内外散乱而受损。如此，不应视长时沉没的知觉为功德，若无论去往何处无有执着，以忆念反复依靠而安住
2-2-7a
坚固。
;


 །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་བུ་ཞེས་བོས་ནས། ཁྱོད་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལེན་པར་འདོད་པ་རྣམས། དེ་ལྟར་རང་ལ་མཚོན་ཏེ་ལྟོས་ཤིག །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་དང་སྣང་བ་གཉིས་མེད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་བས། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་མེད་ཅིང་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། བླང་དོར་གྱི་སྤྱོད་པ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས། དམངས་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྙིང་རྗེར་བཅལ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་མི་བརྗེད་པར་བྱའོ། །སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུ་གཉུག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ། སྣང་བ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་མཉམ་པ་སྟེ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཞན་ནས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དག་ལ་དྲིས། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་རྟོགས་ན། ཡིད་ནི་འཆིང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་རྣལ་མ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་ཆད་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྣང་གྲགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པའི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་ཅིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ན་རྒྱལ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲའོ། །གང་ཟག་གཞན་གྱིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་བླ་མས་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ན། སེམས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་མེད་པར་
2-2-7b
རྟོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཆིང་བ་སྟེ། དོན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན། སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟོས་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་གྱིས་སོ། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བ་བཞག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །སྒོམ་བྱ་བསྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མི་བྱ་སྟེ། དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པས་མི་རྙེད་དོ། མཁས་པ་སྟོང་ཉིད་འཆད་པས། སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སྷོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉུག་མའི་དོན་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་རྣམ་རྟོག་གིས་བློས་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་མཐའ་མི་རྫོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་མཐའ་རྙེད་པ་མ་ཡིནདེའི་ཕྱིར་ན་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བརྡའ་དང་། ཐ་སྙད་དང་ཡང་བྲལ་བར་བྱའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱེས་བོ་རྣམས་བསླུས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གི་རིག་པའི་ཚིག་གི་མཚོན་ཆས། གཞན་དག་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུས་ཀྱང་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གིས་ཀྱང་བརྟག་པས་མི་རྙེད་དོ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་རྣལ་མ་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུར་འཁྱེར་བར་བྱའོ། །མི་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་དག་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ།

然后尊者呼唤道："孩子，你们想要获取法身精髓者，当如是观照自己。"此为其义。由于心与显现二者无二平等，无有希望恐惧二执，体验远离所执的本质，不会生起取舍行为，因为当时无有退失，远离差别分别，故无贱民与婆罗门之分。此时应当精进于福德资粮和慈悲测量。应当时常不忘上师。应了知显现存在即是本然法身。当熟习达到究竟时，一切成为根境的显现都将融入本然自性中，这也与自性平等而如实了知。俱生智慧非从他处获得，应向上师口中甘露询问。若了知上师口之本质，则心无束缚，因为平常知觉即是法身。同样，分别念也不会断绝，因为显现声音是法身大手印。烦恼与真实性无差别，因为三界无明本身即是智慧，因为无二。因深奥难测如同大海，其他人无法言说。这是三世诸佛的密意，唯有具证悟化现上师所教导。因此，无论了知心为实有或非有
2-2-7b
都是束缚法身，无法生起实义果。因此，一切瑜伽士应以其自身方式观照心本然自性一无所是之义。如同水置于水中，将显现置于心中，了知二者无别。不要将所修与能修分为二，本体因迷乱而不可得。智者讲解空性，却未了知佛陀存在于自心中。平常知觉是三身五智的自性，无法考察，不可言说。本然义可以由此推知而说。例如，如同虚空无分别，俱生本质自性中无有生、住、灭，那些体验不可被分别念之心所见。即使智慧者也无法以心穷尽边际，心无法找到边际，因此应远离表达的符号和术语。因不知大乐一味的过失而欺骗了众生。虽然以现量和比量推理的言词武器击败他人，但任何人都无法表示真实性。本然真实性无人能表示。因此自己通过考察也不会找到。无生灭而显现的本质不可得，那不是所知。因此应将平常知觉自性视为法身。是无所知的体验。是上师本人纯净的口诀，通过这些不会被见到。


 །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་
2-2-8a
མྱོང་བའི་དོན་དེ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དང་། མཚན་མའི་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་གཉེན་པོ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བློས་བཅོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྟོག་པ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་རང་གར་བཞག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ་རིག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལ་རིག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཀུན་ལ་འབད་པ་བྱས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གང་ཟག་གཅིག་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སེམས་ཉིད་རྣལ་མ་མ་བཅོས་པ་དེ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྟག་དཀའོ།། །།སྨིན་མི་སླུ་བར་སོ་སོར་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཟུག་རྔུའི་རྟོག་པས། བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གོམས་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་མུ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཅིར་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྣང་བའི་ཚེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པས་གཟིགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྲིད་ན། དངོས་སུ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མ་ཡེངས་པར་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག །རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་ཚོལ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དེས། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །བདག་ཉིད་ལ་རེ་བ་དང་། དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མི་དགོས་ཏེ། དེ་
2-2-8b
བས་ན་ཟུག་རྔུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་དང་བསམ་བྱ་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས། སེམས་རྣལ་མ་ཇི་ལྟ་བའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པར་བྱ་ཞིང་། སེམས་མ་བཅོས་པ་དང་། སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲན་པས་སྒྲིམས་ཏེ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིའི་ཚུལ་ཡེངས་པ་མེད་པའི་གུས་པས་འབད་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །བླ་མས་བསྟན་པས་མི་ཤེས་ན། །སློབ་མས་གོ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་པ་མ་བཅོས་པ་གསོན་པོའི་ཚུལ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས། ལུས་སེམས་བདེ་བས་གང་ཞིང་སྟོང་པས་བརྒྱལ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཟད་མི་ཤེས་པའི་གཏེར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་གཏེར་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ། ཅིར་ཡང་སྣང་སྟེ། སྣང་བ་ལ་རྟོག་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་མཐོང་ཞེས་པ་སྟེ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའོ། །བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ཁྱིམ་མཆོག་དམ་པ་དང་། །ཉམས་མྱོང་ཁྱིམ་ན་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་རྟོགས། །མ་བཅོས་རྣལ་མའི་ཟས་ཅིག་ཟོས་གྱུར་ན། །གྲུབ་མཐའ་མ་ལུས་ཀུན་ཀྱང་ཚིམ་པར་འགྱུར། །རྨོངས་པས་མ་རྟོགས་ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་བརྟེན། །བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་འདུག་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། །ཆུ་མ་རྙོགས་ན་དངས་པའི་རྣམ་པ་དང་། །མར་མེ་མ་བསླད་གསལ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་དེ་ཉིད་རང་ལ་གཞོག །ཉམས་མྱོང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཤིན་ཏུ་བདེ། །བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཀྱིས། །འདི་
2-2-9a
ལ་སྨྲས་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ཆོས་སྐུ་བདེ་ཆེན་སྨྲ་རུ་མེད། །སྨྲ་ཕྱིར་ཟད་ཀྱི་རྒྱ་ཆད་མེད། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཤེས་མི་ནུས། །རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།

如是体验
2-2-8a
此义不是二边之法，不是有相所行之道，不是按顺序以心改造烦恼与对治。圣者们思维咒语思维者既非圣者亦非佛陀。自然安置知觉即是普贤。虽然在论著中对智慧、如来教法、续部等一切与智慧相关者努力研究，但因远离术语分别，没有任何人有生起见道的机缘。为什么呢？因为善恶之心即未造作的平常心性不可限量故难以考察。必定各自死去而不欺诳，应当在术语刺痛的分别中，于四种行为中无差别地熟习乐、明、无念与不可分离。以持续忆念从本然开始，当一切显现为大手印时，通过非共同真实了知而以神通观见。这些是否以因果方式存在？即使在梦中也不可能，更何况真实中。在一切行为中不散乱于真实性而保持谨慎。在了悟的刹那即成佛。这存在于自己家中。不了解这点就向外寻求。使之了悟的上师，自己应当了知自己。如果了悟远离希望和怀疑的真实性，则不需要术语安立，因为
2-2-8b
这是刺痛。彻底舍弃能思所思二执分别，应当如实安置平常心，对未造作心与显现存在大乐境以忆念专注，以四种行为方式不散乱恭敬努力，无疑将生起俱生。
上师教授而不知，学生也无法理解。
俱生甘露之味，如何才能展示？
此等言教义为何？通过体验未造作鲜活知觉，身心充满安乐而空性昏厥，乐空无别即是无尽宝藏。除此之外无有他藏。因此，心性本质一无所是却能显现一切，若对显现起分别则成过失，若将其未造作安住，则将了悟佛陀功德，具有义利而见到，这就是平常知觉。
尊贵上师教言即最胜圣宅，
体验住于家中了知无有遮立，
若食未造作平常之食，
一切宗派无余皆得满足。
愚者不解依赖术语文字，
寻找不得虽在不识，
水不浑则清澈之相，
灯不混则明亮如是，
心性未造作即是自己依靠，
体验大乐之味，
通过体验极为安乐，
我无法言说，
对
2-2-9a
此言说将成过失，
法身大乐不可言，
为言说耗尽却无边际，
无法了知其本质，
不可能了悟。


། །།བུམ་དབང་ནི། མ་རིག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ལས་ལོགས་ནས། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་སྟེ། གསལ་བ་དང་། མི་རྟོག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པ་སྟེ། གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་ལྟ་བའི་གཞི་མཐུན་ཏེ། དེ་ཡང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ལ། འཛིན་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས། ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་གནས་སོ། །ཤེས་པ་ཡང་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་སིང་གི་ཚུལ་དུའོ། །སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་པ་དང་། གཉིས་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ལྡང་འཇུག་མེད་པས་ན། སྤྱོད་པ་འདི་དག་ལུས་ཀྱིས་འགག་ཅིང་རྟོག་པ་འཆིང་བའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་དང་། མི་རྟོག་པ་དང་། བདེ་བའོ། །བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མྱོང་དུ་མེད་པའི་མྱོང་བ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བདག་དེ་དག་ལ་བཀག་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། དམན་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ནི། བསམ་
2-2-9b
གཏན་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་བསལ་ཏེ། སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་རྟོགས་པ་ན། ལོགས་ནས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་སྔགས་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། རྣམ་པར་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤུགས་ཀྱིས་འགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པར་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་རྟོགས་པ་དང་ལྡང་འཇུག་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་མི་བཏང་ཞེས་སོ། །རྟོག་པ་ནི་གཉུག་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་བར་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་བར་དུ་དེ་མི་བཏང་ངོ་། །རྟོགས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཉམས་པའི་ལམ་ཆེན་པོའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་དྲི་མ་མེད་དོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་ཤེས་པ་རྩོལ་གྲུབ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་མ་བཅོས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། མཐར་སྙེམས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།

宝瓶灌顶是：从无明和五种烦恼中转变，使觉性生起为五种智慧，即菩提心。所谓智慧智，依靠事业印，体验俱生智慧，究竟义是智慧空性，与明了、无分别、安乐成为一体自性，即本然真实性。声闻毗婆沙师和经部派二者见解有共同基础，也就是：通过了知所取无自性，证悟人无我，而执取安住为自性，故安住于法我。认为心识在过去、未来、现在三时积聚的物质微尘成立，如同牦牛尾与草丛的方式。了悟精髓义，安住于无二而无起入，因此这些行为以身体阻碍而分别念束缚，修行与行为也由此关联而自然显示，这是殊胜根器之士夫们。所谓无二是指平常知觉。所谓体验是明了、无分别与安乐。所谓远离是无法体验的体验，即一无所是。对这些排斥外道苦行和下劣声闻行为、见解、修持、行为、唯识和中观有遮有立者，禅定
2-2-9b
是不需要的，已被排除。当了悟此最胜精髓义时，因为无有另外成就佛果故。也不说供养差别和咒语，因为无有可成就的果故。这也不是像断除那样，因为是自然遮止故。不是刻意成立的见解。未证悟者和有起入者不应舍弃这些。分别即是本然之道。体验真实性的瑜伽士，虽然不离真实性，但在未成为无二义界之前，不是如实性，在未证悟前不应舍弃它。若证悟，那些福德资粮也是不失本然本质的大道。这些不是通过脉气明点而体验，这些是无垢本质。体验这些的方法是：首先使知觉远离勤作，然后完全了知未造作的自性，最后远离慢心。应知远离慈悲的空性也是魔业。应知远离空性的慈悲也是魔业。


། །།སྙིང་རྗེ་ཞེན་པས་ཡིད་གདུངས་ཏེ། །སེམས་ནི་ངལ་གསོའི་གནས་དང་བྲལ། །ལྟ་བ་གཉིས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །མུ་མཐའ་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཡིན། །མ་བྲལ་མ་བཅོས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །མ་ཡེངས་ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཨེ་མ་ཧོ་འདི་རབ་ངོ་མཚར་ཆེ། །མཉམ་པའི་ངང་དུ་ད་རེས་རྟོགས། །སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་གནས། །མན་ངག་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་སྦ། །འདི་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །ཐམས་
2-2-10a
ཅད་བདེ་བ་ཆེ་ཐོབ་ཤོག། །།བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཤོག། །།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་བཞུགས་སྷོ།། །།སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་ལྔ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་བཞི་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པ་དང་། འགྲོ་འོང་མེད་པའོ། །དེ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྐྱེ་ན་འཁོར་བ་ལ་སྤང་བྱར་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མི་ཡོང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བར་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེས་གཉེན་པོ་མི་བསྟེན་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་རེ་དོགས་མེད་པ་སྟེ། དཔེ་རང་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་མེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། བཟའ་གཏད་མེད་པའོ། །དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་བརྒྱུད་ནས་བླ་མས་བྱེད་ལ། དངོས་སུ་རང་གིས་རྟོགས་པའོ།། །།ཞེས་པ་འདི་ནི་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དཔོན་པོ་སྤྱན་སྔ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ། བསོད་ནམས་ལྷུན་གྲུབ་ཟླ་འོད་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོས།།རི་བོ་ཤན་ཏིར་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་བསླད་དུ་བགྱིས་པའོ།

慈悲执着令心苦，心失安息之处所，
见解无二大手印，无边际处是修行，
不离不造是行为，不散任成是果实。
嗨呀哦此极稀奇，平等境中今已悟，
无生法界本安住，心要窍诀藏心中，
此生福德愿令众
2-2-10a
获得大乐善妙愿！
愿吉祥安乐圆满具足！
具足四种特性的大手印
精髓意义教言有五，大手印特性有四：遍一切、无色相即智慧本质、一切时间性、无来无去。当这些在某人身上生起时：不执轮回为所断，因此不会产生不顺方面；不执涅槃为寂静，因此不依靠对治；无有对果的希望与怀疑，例如除自己外无有他佛；忆念真实义，即无所执著。若要了悟此义，通过传承由上师而成，直接则由自己证悟。
此乃尊者之师前译法王索南伦珠达沃嘉参班桑波，为弘扬噶举教法而于寂静山所作。


། །།ཡི་གེ་ཤེས་རབ་ཀུན་དགའི་སོར་མོ་རྩེ་ལ་སྐྱོད།། །།



文字智慧普喜之指尖游动。
;


